27 Ocak 2015 Salı



Nasıl baktığımız değil midir nasıl gördüğümüz...
Sabah kalkınca gördüğün anlamlandıramadığın rüyanı hayra çıksın diye umut ettiğin de bir bakış, nasıl bakarsan, yorumlarsan öyle...
Kalbinin ekmeğini yeme işi de öyle...
Sonra kalbi fesat olanın işinin kesat olması gibi...
Bakışı düzeltmenin ilk şartı kalbi düzgün tutmak...
Kininden nefretinden affetmemekten uzak durmak...
O kişisel gelişimlerin de ana fikri bu değil mi?
İyi bakalım iyi olalım güzel bakalım güzeli görelim...
Yoksa mı?
Yoksa depresyon denizinde kulaç at...
Bat dibe çıkama...
Ne sıkıntı olursa olsun her zaman ama her zaman kalbi bağladın mı Yaradana, çıkışın olma ihtimalinden kuşku duymadın mı, o zaman rengarenk bakarsın etrafa...
O halde ana fikir...
Hep şükür... 
Hep şükür...

2 yorum:

Evren dedi ki...

diline kötü söze alıştırma derdi teyzem, yüreğine iner. bu yüzden güne gülümseyen bir merhaba ile başlamak gerek. bir de teşekkür etmek gerek sıklıkla. elbette yatağa yatınca bir tebessümle şükür de etmek gerek...

Funda TC dedi ki...

ne güzel bir söz ben de kızıma sürekli söylüyorum hep iyi düşün iyi bak diye diye...
10 yaşındaki kızı bunalttıkça bunalttım yaşken eğilirden yola çıkıp :)
Sevgilerimle :)