12 Ocak 2010 Salı

Çare...

Her yazının konu sıkıntısı olduğu gibi, şarkıların da koularının ve sözlerinin, onların etrafında dönüp durduğu labirentin, aslında çıkışı yok...

Pandoranın kutusu veya alelade bir kutu belki; bilinmeyen bir yere denk gelinince içinden dudak uçuklatan hengameyle hortlayan "içindeki"...
Zaten o hortlayan veriyor, hayal kırıklığının haberini...
Üzerinden ahkam kesilen, atılan tutulan ama kesinleşmeye ramak, paçaları tutuşturan...
Olması istenmeyen ama kendine bakınca da, ondan başka çıkar yol yok gibi duran...
Belki karşıdan öyle duruyor soğuk ürperten, ama içi yakıyor...
O yangından kurtulmak namümkün, yanıp gidecek el mecbur külleri kalana kadar...
Kötüsü; küllerin savrulması da yok, zift gibi yapışırken yere, üzerine bassan seninle gelecek nereye gitsen, her an ayağının altından seninle gelen...
Kazınması zor...
Çekip gitsen de seninle gelecek her döndüğünde, kafayı her çevirdiğinde, "alayını" taşıdığı için görmek zorunda olduğun...
Tahammülün olmasa da, için kalksa da bakarken bakarken bir bakmışsın...


Bir bakmışsın...


Artık görmüyorsun bundan sonra...
Sonra bir ses kulağında...
Duyuyorsun artık, ayaklarını yere vuruşundaki heybetinin sesini...

2 yorum:

creep dedi ki...

yazının çıkış saatine baktım, şaşırdım.
Etkileyici, çok güzel.

funda dedi ki...

olsun o da bir nevi gece işte :)