GÖNÜL DİVANI
Ben bilmezem yazdıklarım hazerun
Seyfullahtır yazar muhterun
Seyfi sefa olsun cümlehun
Keyfi keder benim zuhur ettiklerum
Maneviyat yüklü her kelamım
Bilir kişi bilmez hazerun
Yazar beytu beytu bilmezun
Hayli hizan eyler
Bakar seyfi ruhun
Maneviyat dediğin
İçheri nazar
Gel gönlüme yazhana bir nazar
Belki biri gelir de bana okur hazan
Yapma böyle bir hazan
Sergüşt oldu her çeper
Gülhizar oldu mazeri nefer
Ey gönlü güzel
Bekler bu zaheri siper
Gül tende
Mihrap ferde
Merküp yarende
Yavaş gel pare pare
Gel gönlüme divan ı miğrap
Sevenleri ağlatma Yarab
Mahcup etme gül nizarı bitap
İçime ver her türlü sevap
Hayır ile
başladın
Rızık ile bağladın
Mağlup ile hal ettin
Sağ ettin de sevap etmedin
Durna devam edersen
Zülfiara yazık
Besmele ile başlarsan
Helal ile rızık
Barışırsa mahcup rızık
Söyleme artık
Vefayı çevirme yazık
Muteberlik senin özüne yazık
Geri verme bana manaya yazık
Sevenleri koydular hali kabre
Gel gönlüme yare içime bir çare
Beni koydular dışarıda bir hale
Sevgimle koyuldum bu mezare
Sevgimi kıydum
kabre
Şifaten yazdım bu dilde
Manayı kattım kalbe
Gelmedin yarim bu dile
Sevgi dediğin isyan mı hükümdarlık mı
Sen öyle zannettin
Hem var hem yok
Dilde dillendin
Hayrın nüshasıdır var ettiğin
Yok deme içine sindiremediğin
Varoluş hacmine isyan mı
Dert dediğin hacmin kadar mı
Dışın dediğin içine isyan mı
Hayri hüda versin sana kıyam ile var mı
Fena dedin sefa dedim
Kefil ile hayran düzdüm
Gel beraber dedim
Keyfe güzdüm
Varoluş hacmine isyan mı
Dert dediğin hacmin kadar mı
Dışın dediğin içine isyan mı
Hayri hüda versin sana kıyam ile var mı
İş bu düzen döner
Döner de bana döner
Hay dan hu ya döner
Sevgi ile döner aşk ile döner
Dönen neyse hep O na döner
Dönen neyse hep O na döner
Harika bir beste yazdım
Sizlere gül de dizdim
Manasını soranlara
Hayr-i sefa ile meşk düzdüm
Ebru P.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder